Περί αξιολόγησης του
εκπαιδευτικού έργου και αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας
Με
αφορμή την επαναφορά του θέματος της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και
της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και εν αναμονή της πρότασης – εισήγησης
του ΙΕΠ οφείλουμε να επαναδιατυπώσουμε τις θέσεις μας πάνω στο θέμα.
Η εφαρμοζόμενη πολιτική στον τομέα της παιδείας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
– ΑΝΕΛ, στις συνθήκες που δημιούργησε η ψήφιση του 3ου μνημονίου από
κοινού με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι & Ένωση Κεντρώων και η οποία φυσικά ακολουθεί
πιστά τις επιταγές της ΕΕ, του ΔΝΤ και τις οδηγίες του ΟΟΣΑ, δεν είναι τίποτε
άλλο παρά μία άλλη συνταγή για το ίδιο έργο, που μας παρουσίασαν οι
προηγούμενες κυβερνήσεις. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί μέσα από
ωραιοποιήσεις να πείσει για την αναγκαιότητα εφαρμογής μίας σειράς
αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Και ενώ πριν είχαμε αυξήσεις ωραρίου –
διαθεσιμότητες – υποχρεωτικές μετατάξεις τώρα έχουμε: τα επίπεδα στη διδασκαλία
των αγγλικών στα γυμνάσια τύπου μονά – ζυγά, την αφαίρεση της υποστήριξης των
ερευνητικών εργασιών από τους συναδέλφους ΠΕ19-20, την χωρίς κανένα
επιστημονικό και παιδαγωγικό κριτήριο ελάττωση των διδακτικών ωρών στο
γυμνάσιο, την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων λειτουργίας τμημάτων επιλογής,
ομάδων προσανατολισμού στα γενικά λύκεια και τομέων στα ΕΠΑ.Λ., τη διεύρυνση
των αναθέσεων των μαθημάτων (ανακάλυψη και της τρίτης ανάθεσης), την υποβάθμιση
του εργαστηριακού χαρακτήρα των φυσικών επιστημών και της πληροφορικής μέσα από
την κατάργηση της μείωσης του ωραρίου των υπευθύνων εργαστηρίων κ.ά. Όλα τα
παραπάνω αποτέλεσαν αλλαγές που είχαν ως αποκλειστικό στόχο την εξοικονόμηση
διδακτικού προσωπικού και τη δημιουργία μίας δεξαμενής πλεοναζόντων
εκπαιδευτικών, η οποία θα οδηγήσει σε εκβιαστική κινητικότητα και υποχρεωτική
μετακίνηση.